عبارت به عذاب اهلاك وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ و هر آينه بتحقيق آسان كرديم الفاظ قرآن را باختصار اخبار و غير آن براى تذكر و پند دادن پس آيا پند گيرنده‌اى هست كه از آن پند گيرد و خود را بواسطهء اختيار شرك بورطهء عذاب دنيا و آخرت نيندازد . [ سوره القمر ( 54 ) : آيات 41 تا 46 ] وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ ( 41 ) كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها فَأَخَذْناهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ ( 42 ) أَ كُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِكُمْ أَمْ لَكُمْ بَراءَةٌ فِي الزُّبُرِ ( 43 ) أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ ( 44 ) سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ ( 45 ) بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَ السَّاعَةُ أَدْهى وَ أَمَرُّ ( 46 ) وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ و هر آينه بتحقيق آمد بفرعون و قوم او انذار و تخويف و ميتواند كه درين مقام نذر جمع نذير بمعنى منذر باشد به اين معنى كه بتحقيق فرستاديم بقوم فرعون كسانى بيم كننده يعنى مُوسى وَ هارُونَ را و چون استحقاق فرعون در باب فرستادن انذار و منذر ظاهر و هويدا بود بنا برين اكتفاء بذكر آل فرعون نمود كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها تكذيب كردند همه آيات و معجزات ما را كه آن نه آياتست فَأَخَذْناهُمْ پس گرفتيم ايشان را به عذاب أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ مانند گرفتن كسى كه غالب توانا باشد كه هيچ چيز او را عاجز نتواند كرد و بعد از ذكر عذاب مكذبان انبياء سابق در مقام تهديد مشركين مكه ميفرمايد كه أَ كُفَّارُكُمْ خَيْرٌ مِنْ أُولئِكُمْ آيا نگرويدگان شما اى معشر عرب بهتراند در قوت و در عدد و عدت ازين گروه ناگرويدگان كه مذكور شدند مثل قوم نوح و هود و صالح و لوط و قبطيان ؟ استفهام انكاريست يعنى شما در قوت و قدرت بهتر ازينها نيستيد و هر گاه اينها با زيادتى در همه چيز بچنگال شاهين عذاب گرفتار شده باشند شما نيز بطريق اولى گرفتار عذاب خواهيد شد أَمْ لَكُمْ بَراءَةٌ فِي الزُّبُرِ آيا مر شما راست و نازل گشته براى كفار شما